Ang Ilusyon ng “Mabuting Tao”
Dumating ang mayamang binata sa Mateo 19 na may kahanga-hangang espirituwal na resume. Sinunod niya ang mga utos mula pa sa kanyang kabataan. Sa panlabas na anyo, siya ang huwaran ng katuwiran, kabaitan, at relihiyosong debosyon.
Maraming tao ngayon ang ganito rin ang tingin sa pananampalataya. Naniniwala sila na ang pagiging “mabuting tao” o ang pagsunod sa isang moral na tuntunin ang pinakatunguhin ng relihiyon. Ang pananaw na ito ang nagpapababa sa pananampalataya bilang isang pangkalahatang listahan ng mabubuting gawa. Ito rin ang dahilan ng palasak na pananaw sa lipunan na “magkakapareho lang naman ang lahat ng relihiyon dahil pare-pareho lang silang nagtuturo ng kabutihan.”
Kung Saan Nagkukulang ang Moralidad
Ganap na binuwag ni Hesus ang kaisipang ito. Hindi Niya binalewala ang moralidad ng lalaki, ngunit inilantad Niya ang kakulangan nito.
Kayang baguhin ng moralidad ang ating panlabas na kilos, ngunit hindi nito kayang gamutin ang ating panloob na kasiraan. Sinunod ng mayamang binata ang mga tuntunin, ngunit ang kanyang puso ay mahigpit pa ring nakatali sa kanyang kayamanan. Ang kanyang moralidad ay ginawa niyang kalasag upang panatilihin ang kontrol sa kanyang sariling buhay, sa halip na maging tulay patungo sa pagsuko sa Diyos.
Nang sabihin ni Hesus na ipagbili ang kanyang mga ari-arian, ipinakita Niya na ang kaligtasan ay hindi isang gantimpala na kinikita sa pamamagitan ng pag-iipon ng mabubuting gawa. Ito ay isang biyayang tinatanggap sa pamamagitan ng pagpapakumbaba at pag-iwan sa lahat.
Relasyon, Hindi Tuntunin
Dito hayagang nagkakaiba ang Kristiyanismo at ang pangkalahatang pilosopiya ng moralidad:
- Ang Pangkalahatang Imbitasyon (Inclusive): Kahit sino—anuman ang kanilang nakaraan, kabiguan, o pinagmulan—ay may access sa buhay na walang hanggan. Ang panimulang linya ay bukas para sa lahat.
- Ang Tiyak na Katotohanan (Exclusive): Ang dulo ng takbuhan ay hindi mararating ng sariling pagsisikap ng tao, ng mabuting pakiramdam, o ng mga nagawang kabutihan. Nangangailangan ito ng radikal at tiyak na pagsuko sa katauhan ni Hesus Kristo.
ANG BUHAY NGAYON
Kapag ibinabahagi ang temang ito, ipaalala sa mga nakikinig na hindi naparito si Hesus upang gawing mabuti ang masasamang tao; naparito Siya upang bigyang-buhay ang mga patay sa kasalanan.
Hindi tayo tatayo sa harap ng Diyos na matuwid dahil sa ating perpektong listahan ng kabutihan o dahil mas mabuti tayo kumpara sa iba. Ang tunay na pagtanggap ng Diyos (inclusion) ay nangangahulugang inaanyayahan ni Kristo ang taong nagmamalinis at ang taong makasalanan sa iisang silid. Hinihiling Niya sa dalawang ito na ibaba ang pagtitiwala sa sarili at umasa lamang nang lubos sa Kanyang biyaya.
Nais mo bang isalin din natin ang pangalawang punto (Ang Tiyak na Pag-angkin ni Hesus sa Kabutihan), o may partikular na bahagi rito na nais mong ayusin ang tono?
Leave a Reply